Barış Özcan Değilim Zinciri Kırarım

Yazan: -

 


iki bin yirmi iki her şeyin özetiydi. bu yıl yaşamak bir suçtu yaşadık. geriye dönüp baktığımda bence üstüne çok da konuşmamalıyız, konuşmamaya yemin etmeliyiz. bir senaryo yazdım. ben, otobüs şoförüne kolay gelsin diyemeyen ben sahneye çıktım. öyle bir kere de değil on üç kere. on üç kere farklı insan topluluğuna. meydanlara sahnelere…

bir de senaryo yazdım dedim ya, öyle sevinçle anlatmak istedim ki insanlara kimse ismini cismini sormadı. sevincime dalıp unuttular diyip geçiştirdim. empatimde boğuldum. sevincime sevinmeleri yeterdi. insanların bazen beni gerçekten sevdiğini düşünüp ben de kelek gibi seviniyorum. bir çok hayalim gerçekleşmedi yine yeniden. insanlar yine yeniden beni kırmak için hayatıma girip çıktılar. empatimde boğuluyorum.

kafamda henüz fikirler yeşerme aşamasındayken sıçma ya da coşma ihtimalleri eşit oluyor ve ben bu durumlarda o fikrimi çok seviyorum. sıçarsa yıkılıyor coşarsa seviniyorum. tüm şovum kendime yemin ediyorum. hem ben öyle bir sene boyunca bazı planlar yapıp onu uygulayacak adam da değilim. gaza gelir iki üç gün hayatımı düzene sokar sonra köşeye sakladığım kişiliğime bürünür yaşamaya devam ederim.

yazdığım oyunun adı “buraya kadar her şey yolunda” araya kaynamasın dedim. şahane isim zira.

yıllar sonra tekrar bir şeyler okumaya başladım. yeniden yazdım aylarca ara verip. harflerden korkar olmuştum. bunu terapistede anlatamazsın diye düşünüyorum. harf derken burak beybi? hee bildiğin a,b,c demek istemiyorum kadına.

22 garip bir yaş. böyle anlamsız şeylere anlam yüklemezsen delirme evresine giriyorsun basbaya.

sağlığım için çok sıkıntılı kapandı bu yıl. hoş geldin kronik kurdeşen bebek. 

yine yaşayan yaşamayan birçok kişiyi özledim. bir kişiyi özlerken onu mu yoksa onun yanında büründüğümüz kişiliğimi özlüyoruz? x varken y gibiydim x yine olsun gibi bir şey mi bu özlemek. burada x, y’lere başvurdum ki mühendislik okuduğumu fark edip ders çalışmaya özen göstereyim dedim. 

ardı ardına arındım ortamlardan. önceden olsa eksilirdim, eskirdim. bu sene bir gazla tiyatrodan da vazgeçtim. umursadığım birçok daldan uçup gittim. bir rüyadayım hadi hayırlısı uyanınca yere çakılacağım. olsun be çakıldığım yer benim yerim çakılan can benim canım. canım asfaltım benim. 

ölmek yasaklansın sevdiğim insanlar bana kalsın. buraya kadar okuyan hayırlı insanlar iyi seneler. bu enkazın altı enkaz. bizler enkaz üstüne kurulmuş enkazlarız.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bahsetsem Ne Fayda

Yazan: -
Resim
Bilsem anlatırdım. Hep sonradan oldu haberim. Ben de büyümek istedim, büyüyemedim. Tanık olan değil bizzat yaşayan anlarmış bazı şeyleri, ben nereden bileyim. Ben doğru dürüst yaşamadım ki, anlayamadım. Yaş aldıkça çenem düştü, hiç yaşamadığım şeyler hakkında atıp tuttum. Bu böyledir, şu şöyledir, o işler öyle değil. Kalbim çatlayıp yarılır gibi olmadan nereden bilecektim o sözün aslında neden bahsettiğini? Kulaklarım cayır cayır yanıp da buz tutmadan anlayabilir miydim o sahneyi? Çok da iyi bilirim aslında bu şiirler bu filmler hep yalan dolan, ağlatmak için yapıyorlar milleti. Bunu bile isteye okudum izledim hep, neye yaradı ki? Başıma gelmeden bilemedim, hatta hazırlıklı bile değildim. Çok değil iki saniye önce kahkahalar atan dostum bir anda karşımda hüngür hüngür ağlamaya başlayınca hissedeceğim çaresizliğe karşı uyarsalar beni bir şey ifade eder miydi? Reddedilmeyi tadan bir başka dostuma vereceğim tesellinin lakırdıdan başka bir şey olmadığını anlatsalar bana, bu beni durdurur m...
Oku »

Yazan Ve Yöneten

Yazan: -
Resim
Beni bilen bilir.  Kendimi bildim bileli film izler dururum. Son zamanlarda çok sıkıldım ama duruldum. Niye bıktım diye ne sensör ne ben söyliyim. E madem sordun hadi söyliyim. Millet sanıyor ki sinemayı seven herkes film çekmek için yanıp tutuşuyor. Ben de sikefil diye etiket olmuşum bir kere, kurtuluşum yok. Mütemadiyen yakama yapışıp lüzumsuz bir sidik yarışına sokarlar beni. Durup dururken önerdiğim filmi boklar, izlemediğim bir filmi ortaya çıkarıp çocuk gibi sevinir bu dangalaklar. Avuçlarımın arasına bu dingillerin suratını yerleştirip, hafif ama seri darbelerle tokatlamak suretiyle şefkatli bir tonda seslenirim: be abim be kardeşim, ah canım benim, gözlerimin içine bak ve bana derinlerde ne gördüğünü söyle, sence çok mu sikimde? Günlerden bir bayram günü, bir akraba ziyareti, hiçliğin ortasından, sessizliği yırtarcasına cevabını kimsenin iplemeyeceği bir soru yükselir: noldu naptın şu film işlerini? Ah amca teyze başı sonu olan bi proje mi bu sanki napçam, seyretmeye devam ...
Oku »

Dünyanın En Tahmin Edilebilir Adamı

Yazan: -
Resim
Bu seninle değil benimle ilgili. Sen sadece bir sebepsin benim için. Beni bilirsin: tipi vasat, boyu kısa, kalıbı zargana. Hani şiddetli bir rüzgarda her an uçabilirim. Dışım içime sirayet etmiş, zavallının tekiyim. Sesimi çıkarıp hakkımı savunamam ama alttan almayı iyi beceririm. Ağzım laf yapmaz, zaten anlatacak pek bir şeyim de yoktur. Belki ‘iyi çocuk’ diye bahsederler arkamdan, kimseye ‘hayır’ diyemediğimden muhtemelen. Besbelliyim, merak edilecek bir şey yok hakkımda. Hep buralardayım, beni arayan eliyle koymuş gibi bulur. Elimden çok iş gelmez, ortalamanın bir tık üstünde veya bir tık altındayım. Ben dünyanın en tahmin edilebilir adamıyım. Kendimi aşağılayıp teselli beklediğimi sanma sakın, iyi özelliklerim de yok değil. Ama sen hep yetersizliğimi hatırlattın bana. Bende eksik ne varsa yüzüme vurdun. Oysa benim şikayetim yoktu, halimden memnundum. Rutinimden şaşmaz, evimden çıkmazdım. İnan bana ben böyle yıkık bir adam değildim. Beni sen bu hale getirdin. Seni görmeden hemen önc...
Oku »