Vazgeçemediğim Şeyler Yavaş Yavaş Naylon Poşete Dönüşür

Yazan: -

 


     Benim acilen tatile gitmem şart diye haykırarak uyandım, biricik yatağımdan. Saat öğlen beşi otuz yedi geçiyordu. Gözümü geri kapatır gibi olduğumda otuz sekiz olmuştu. Kafamda tamamen bir hayal olarak kalktım. Hem bir sürü fotoğraf çekerim fena mı? 

     Bir bisiklet almalıyım. Rüya da olsa gerçeklerden bağımsız hareket edemezdim. Bisikletime doğru yürüdüm. Bisikletimi en son gördüğümde bodruma kitlediğim hayal meyal önüme geldi. Basamaklardan inerken kafamda rota çiziyordum. İstanbul'dan çıkıp İstanbul'a döneceğim. Mükemmel bir ay geçireceğim. Bundan vazgeçemem. Bu yola çıkacağım. 

     Bodrumun kapısı kilitli. Anahtar da sadece konuştukça şişen şiştikçe konuşan yan komşumuz Yaşar abiden başkasında yok. Öyle gür sesi var ki bizim evi aradığında telefondan gelen sesi değil yan duvardan evin içine ulaşan sesi dinliyoruz. Yaşar abinin gizlisi saklısı yok. Bu durum müteahhitin bok yemesi ile sesine kuvvet Yaşar abinin ortak çalışmasıydı. 

     Bu benim rüyam. Anahtar Yaşar abide değil de bende olmuş olabilir. Öyle de oldu. Anahtarı almak için eve geri çıktım. Rüya da olsa akılsız başın cezasını ayaklar çekiliyordu. Pekala elime ışınlanabilirdi anahtarlar. Bodrumun kapısını açtım. Bisikletim yoktu. Naylon poşet vardı. Poşetin içinde de bisikletimin kilidi vardı. Bunu yapan hırsız olamazdı. Bir anda babama koştum. Bisikletim nerde? 

     Yirmi iki yıldır profesyonel olarak rüya görüyorum. Bisikletime ulaşmamı engelleyen bir güç var. Bu beni yoruyor. Bisikletimin şeklini unutmaya başlıyorum. Bu her kimse çok güçlü. Ondan nefret ediyorum. Hırsız o evet evet hırsız. Hayallerimi çalan bir hırsız. 

     Babama hesap soruyorum. Sesimi Yaşar abinin sesine çıkarıyorum. Bisikletim nerde? Babam amcama dönüşüyor. Sesim içime kaçıyor. "pisikletini saddım yav yeğnim" 

     Yastıktan başımı kaldırdım. Bisikletim nerde? Annem ne bisikleti senin hiç bisikletim olmadı ki, dediğinde bana kıyafetlerimi uzatıyordu. "Hadi tatile çıkıyoruz giy şunları." Tatile gideceğimizi tamamen unutmuşum. 

     Babamın telefonu çalıyor. Arayan amcam. Çok önemli bir işim çıktığı için tatili bir hafta erteleyemez misiniz?, diye soruyor. Babam kabul ediyor ben amcamdan nefret ediyorum.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bahsetsem Ne Fayda

Yazan: -
Resim
Bilsem anlatırdım. Hep sonradan oldu haberim. Ben de büyümek istedim, büyüyemedim. Tanık olan değil bizzat yaşayan anlarmış bazı şeyleri, ben nereden bileyim. Ben doğru dürüst yaşamadım ki, anlayamadım. Yaş aldıkça çenem düştü, hiç yaşamadığım şeyler hakkında atıp tuttum. Bu böyledir, şu şöyledir, o işler öyle değil. Kalbim çatlayıp yarılır gibi olmadan nereden bilecektim o sözün aslında neden bahsettiğini? Kulaklarım cayır cayır yanıp da buz tutmadan anlayabilir miydim o sahneyi? Çok da iyi bilirim aslında bu şiirler bu filmler hep yalan dolan, ağlatmak için yapıyorlar milleti. Bunu bile isteye okudum izledim hep, neye yaradı ki? Başıma gelmeden bilemedim, hatta hazırlıklı bile değildim. Çok değil iki saniye önce kahkahalar atan dostum bir anda karşımda hüngür hüngür ağlamaya başlayınca hissedeceğim çaresizliğe karşı uyarsalar beni bir şey ifade eder miydi? Reddedilmeyi tadan bir başka dostuma vereceğim tesellinin lakırdıdan başka bir şey olmadığını anlatsalar bana, bu beni durdurur m...
Oku »

Yazan Ve Yöneten

Yazan: -
Resim
Beni bilen bilir.  Kendimi bildim bileli film izler dururum. Son zamanlarda çok sıkıldım ama duruldum. Niye bıktım diye ne sensör ne ben söyliyim. E madem sordun hadi söyliyim. Millet sanıyor ki sinemayı seven herkes film çekmek için yanıp tutuşuyor. Ben de sikefil diye etiket olmuşum bir kere, kurtuluşum yok. Mütemadiyen yakama yapışıp lüzumsuz bir sidik yarışına sokarlar beni. Durup dururken önerdiğim filmi boklar, izlemediğim bir filmi ortaya çıkarıp çocuk gibi sevinir bu dangalaklar. Avuçlarımın arasına bu dingillerin suratını yerleştirip, hafif ama seri darbelerle tokatlamak suretiyle şefkatli bir tonda seslenirim: be abim be kardeşim, ah canım benim, gözlerimin içine bak ve bana derinlerde ne gördüğünü söyle, sence çok mu sikimde? Günlerden bir bayram günü, bir akraba ziyareti, hiçliğin ortasından, sessizliği yırtarcasına cevabını kimsenin iplemeyeceği bir soru yükselir: noldu naptın şu film işlerini? Ah amca teyze başı sonu olan bi proje mi bu sanki napçam, seyretmeye devam ...
Oku »

Dünyanın En Tahmin Edilebilir Adamı

Yazan: -
Resim
Bu seninle değil benimle ilgili. Sen sadece bir sebepsin benim için. Beni bilirsin: tipi vasat, boyu kısa, kalıbı zargana. Hani şiddetli bir rüzgarda her an uçabilirim. Dışım içime sirayet etmiş, zavallının tekiyim. Sesimi çıkarıp hakkımı savunamam ama alttan almayı iyi beceririm. Ağzım laf yapmaz, zaten anlatacak pek bir şeyim de yoktur. Belki ‘iyi çocuk’ diye bahsederler arkamdan, kimseye ‘hayır’ diyemediğimden muhtemelen. Besbelliyim, merak edilecek bir şey yok hakkımda. Hep buralardayım, beni arayan eliyle koymuş gibi bulur. Elimden çok iş gelmez, ortalamanın bir tık üstünde veya bir tık altındayım. Ben dünyanın en tahmin edilebilir adamıyım. Kendimi aşağılayıp teselli beklediğimi sanma sakın, iyi özelliklerim de yok değil. Ama sen hep yetersizliğimi hatırlattın bana. Bende eksik ne varsa yüzüme vurdun. Oysa benim şikayetim yoktu, halimden memnundum. Rutinimden şaşmaz, evimden çıkmazdım. İnan bana ben böyle yıkık bir adam değildim. Beni sen bu hale getirdin. Seni görmeden hemen önc...
Oku »