Şiirini Yazmadığım Anlar
Şiir her zaman benim ifade biçimim olmadı. Şiire tutundum, evet. Ama her zaman kendimi anlatmak şiirle mümkün olmadı. Hep daha iyi ifade edebileceğimi düşündüm her şeyi. Kendini ifade edemeyen kim varsa. Onlar için. Şiirde bile bu kadar az yazmamın nedeni bu oldu. Hep daha güzelini arama çabası içinde oldum. Başardım mı bilmiyorum.
Ben kendini ifade edebilen
biri olduğumu düşünüyorum. Sana da dürüst olmaktan başka silahım yok. Dürüst ve
samimi. Olmazsam eğer kaybederim. Kaybetmek istemiyorum. Kaybetmekten yoruldum.
Dürüst olmaktan yorgun değilim. Samimiyet herkese vermeyeceğim bir hediye. Ciddiyet
en çok ciddiye aldığım mesele. Kendimi asla teslim etmiyorum kimseye. Etmeyi de
düşünmüyorum. Hatalarım oldu. Bile bile hatalar yaptım. Ama hep daha iyi biri
vardır diye düşündüm. Benim en iyi halim. Hayatım boyunca en iyi halimi
yakaladığım anların peşinde oldum. Tekrar oraya dönmek istedim. O hâle
bürünmeyi tekrardan.
Bi şey var bu
yaşadıklarımın içinde. İfade edemiyorum. Ama bi şey. Sen de ben de hepimiz de
biliyoruz o şeyi. O şey sayesinde iyi müzikler peşindeyiz. İyi cümleler. Herkesin
bilmediği, bilse de rağbet etmediği duyguların bilgilerin peşindeyiz. O şey
benle seni bir araya getirdi. Bi baktım yoksun. Neden beni senden yoksun
bırakıyorsun? Hayat neden bizi birbirimiz olmadan yorsun?
Bi şey var okuduğum yazının içinde; tanımlayamıyorum ama hissedebiliyorum.
YanıtlaSil