Kadim Dostlar Üzerine

Yazan: -


Bu yazı KEAİHL'nin en tuhaf  3 tarihçisine ithafen yazılmıştır.


Biz üç arkadaştık, üç dosttuk. Lise döneminden beri tanışırdık ama asıl dostluğumuz lise sonuna denk gelmişti. Birimiz Anarşist, birimiz Milli Görüşçü ve birimiz de Aydınlıkçı Radikalci'ydi. Bütün olup biten her şeye rağmen biz dosttuk, arkadaştık. Adam akıllı görüşemesek de bir araya geldiğimiz vakit birbirimizin her şeyi ile alakadar olurduk. Derdi olanımızın derdini halledene kadar ayrılmazdık. Dedim ya adam akıllı görüşemesek de buluştuğumuz vakitler bize yetmedi. Çünkü o sırada zaman denilen kavram kalkar giderdi bizden uzaklara… Daha sonradan aniden çıkıp gelirdi. O hoş sohbetlerin tadı daima damağımızda kalırdı. Her birimiz ayrı ayrı yönlere ayrılırdık. Biz bazen bir arada olup susmayı da tercih ederdik. Ona rağmen hiç sıkılmazdık. Birimiz kel, birimiz delik deşik kulak ve ruhlu, birimiz de mağara adamı gibiydik. Yani iyi, kötü ve çirkindik. Bu sisteme karşı her birimiz kendi cephemizde savaşırdık. Deli oğlan eylemden eyleme koşardı. Bilginimiz eğitimler verirdi. Ben ise sanat üzerinden bir şeyler yapmaya çalışırdım. Biz kendimize göre farklılıklarımızla beraber bir olmuştuk. Hepimiz aynı tip insan olsaydık belki bu kadar mükemmel bir dostluğumuz olmazdı muhtemelen. Bir dizide denk gelmiştim. İnsan sevmediği insanlardan bahsederken uzun tutarmış ama sevdikleri için çok fazla bir şey diyemezmiş. Bence doğru tespit. Çünkü her ne kadar mükemmel bir dostluğumuz olsa da birbirimizi dışarı anlatmakta zorlanırız. Ama bu dostluğumuzun bir kadimliği var bence ve bu daha uzun yıllar boyunca devam edecek.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bahsetsem Ne Fayda

Yazan: -
Resim
Bilsem anlatırdım. Hep sonradan oldu haberim. Ben de büyümek istedim, büyüyemedim. Tanık olan değil bizzat yaşayan anlarmış bazı şeyleri, ben nereden bileyim. Ben doğru dürüst yaşamadım ki, anlayamadım. Yaş aldıkça çenem düştü, hiç yaşamadığım şeyler hakkında atıp tuttum. Bu böyledir, şu şöyledir, o işler öyle değil. Kalbim çatlayıp yarılır gibi olmadan nereden bilecektim o sözün aslında neden bahsettiğini? Kulaklarım cayır cayır yanıp da buz tutmadan anlayabilir miydim o sahneyi? Çok da iyi bilirim aslında bu şiirler bu filmler hep yalan dolan, ağlatmak için yapıyorlar milleti. Bunu bile isteye okudum izledim hep, neye yaradı ki? Başıma gelmeden bilemedim, hatta hazırlıklı bile değildim. Çok değil iki saniye önce kahkahalar atan dostum bir anda karşımda hüngür hüngür ağlamaya başlayınca hissedeceğim çaresizliğe karşı uyarsalar beni bir şey ifade eder miydi? Reddedilmeyi tadan bir başka dostuma vereceğim tesellinin lakırdıdan başka bir şey olmadığını anlatsalar bana, bu beni durdurur m...
Oku »

Yazan Ve Yöneten

Yazan: -
Resim
Beni bilen bilir.  Kendimi bildim bileli film izler dururum. Son zamanlarda çok sıkıldım ama duruldum. Niye bıktım diye ne sensör ne ben söyliyim. E madem sordun hadi söyliyim. Millet sanıyor ki sinemayı seven herkes film çekmek için yanıp tutuşuyor. Ben de sikefil diye etiket olmuşum bir kere, kurtuluşum yok. Mütemadiyen yakama yapışıp lüzumsuz bir sidik yarışına sokarlar beni. Durup dururken önerdiğim filmi boklar, izlemediğim bir filmi ortaya çıkarıp çocuk gibi sevinir bu dangalaklar. Avuçlarımın arasına bu dingillerin suratını yerleştirip, hafif ama seri darbelerle tokatlamak suretiyle şefkatli bir tonda seslenirim: be abim be kardeşim, ah canım benim, gözlerimin içine bak ve bana derinlerde ne gördüğünü söyle, sence çok mu sikimde? Günlerden bir bayram günü, bir akraba ziyareti, hiçliğin ortasından, sessizliği yırtarcasına cevabını kimsenin iplemeyeceği bir soru yükselir: noldu naptın şu film işlerini? Ah amca teyze başı sonu olan bi proje mi bu sanki napçam, seyretmeye devam ...
Oku »

Dünyanın En Tahmin Edilebilir Adamı

Yazan: -
Resim
Bu seninle değil benimle ilgili. Sen sadece bir sebepsin benim için. Beni bilirsin: tipi vasat, boyu kısa, kalıbı zargana. Hani şiddetli bir rüzgarda her an uçabilirim. Dışım içime sirayet etmiş, zavallının tekiyim. Sesimi çıkarıp hakkımı savunamam ama alttan almayı iyi beceririm. Ağzım laf yapmaz, zaten anlatacak pek bir şeyim de yoktur. Belki ‘iyi çocuk’ diye bahsederler arkamdan, kimseye ‘hayır’ diyemediğimden muhtemelen. Besbelliyim, merak edilecek bir şey yok hakkımda. Hep buralardayım, beni arayan eliyle koymuş gibi bulur. Elimden çok iş gelmez, ortalamanın bir tık üstünde veya bir tık altındayım. Ben dünyanın en tahmin edilebilir adamıyım. Kendimi aşağılayıp teselli beklediğimi sanma sakın, iyi özelliklerim de yok değil. Ama sen hep yetersizliğimi hatırlattın bana. Bende eksik ne varsa yüzüme vurdun. Oysa benim şikayetim yoktu, halimden memnundum. Rutinimden şaşmaz, evimden çıkmazdım. İnan bana ben böyle yıkık bir adam değildim. Beni sen bu hale getirdin. Seni görmeden hemen önc...
Oku »